Малкото коте

Малко коте играе на двора,
Бяга, подскача – няма умора.
После в скута на някого ляга,
Гали се, мърка – така му приляга.

Топчица малка легна за дрямка.
Ала за кратко. Видя една сламка,
разрови саксията, скъса пердето.
Мама се скара… То разля и кафето.

Май му е скучно. Търси игра.
Често играта превръща в беля.
Мъничко коте не знае умора,
цял ден лудува у дома и на двора.

9 мнения за “Малкото коте”

  1. Малееее, да му изядеш мустаците на това от снимката 🙂
    Много сладко стихче, Ирен.
    Малките са големи палавници – хем ти иде да го удушиш, хем като те погледне с едни невинни очи и се чудиш как да го намачкаш от гушане.
    Моята се катереше по пердето, но с един пулверизатор я отучих 🙂

    1. Много са сладки особено когато са малки. А пък аз се опитвам да събера няколко детски стихчета мои и да направя една малка книжка като подарък за моето внуче. Нещо като албумче, ама да видим… Имам 7-8 такива. 🙂

      1. Ама това е страхотна идея и много хубав личен подарък / пляскащо човече/!
        Че и само 7-8 да са, пак са ти достатъчни, освен ако не искаш да оставиш 10 томен труд след себе си 😀
        Подозирам, че и илюстрациите ще са твои?

  2. Да, да и илюстрации. И има време. Той сега е на 4. Още не може сам да чете, но обича да му четат. Вероятно ще съм готова за следващия рожден ден. До 10, не повече ще са. Но и 7-8 бива

  3. Страхотно стихче и страхотна идея.
    Аз 2016 направих такъв коледен подарък на бмаговерния. Писани за него стихове,, с наши снимки и ръчно изработена книжка.

Вашият коментар